कला/साहित्य

देशले नचिनेको एक युवा

युवराज सुवेदी

देशले नचिनेको एक युवा,
सपना बोकेर यात्रा थालेको।
आशा र निराशाका सन्देशमा,
आफ्नै पथमा चल्दै अघि बढेको।

उधारो शब्द र आश्वासन,
हर एक मोडमा विश्वासको कमी।
देशले त चिनेको छैन यो युवा,
तर उसले भनेको छ, “सपना हैन कुनै झोला होइन,
यो जीवनको संघर्ष हो, यो मेरो जुधाइ हो।”

कसमसाएका पाँती,
शब्दको ध्वनि मात्र तीव्र सन्नाटो।
युवाको चाहना त अन्नको कम,
देशको समृद्धिको स्वाद चाख्ने लोभ।
हर क्षेत्रमा हर समय यो लड्नुपर्ने,
तर हात पाउनु नपाउने,
यो युवकको यथार्थ हो।

आफ्नो अस्तित्वको पहिचान खोज्दै,
उड्न पाउने खालको आकाश के हो?
कसैले सम्झदैन, कसैले मानेन,
तर उनले भने, “मैले फर्किनु छैन,
मैले थाहा पाएँ भने, यो देशले म जस्तो एक युवालाई,
नचिन्दा पनि, म जिन्दगीका सही मार्गमा हुनेछु।”

सपना र संघर्ष बीचको सीमामा,
मुस्कानका साथ कठिनाइलाई चुम्दै,
देशले नचिनेको यो युवा,
कसैको भविष्य बन्न तयार छ,
तपाईंलाई थाहा छैन,
तर साँचो जीवन यही हो,
सम्भावना र परिश्रमको जीवन हो,
जसले नचिन्छ, त्यो पनि देख्दछ,
दुनियाँ सम्झन्छ, तर धेरै पछि!

अब त यी युवाले देशलाई चिनाउँछ,
कसैले नचिनेको,
तर जसको संघर्षले
त्यो देशलाई नवलो आकार दिन्छ।

सम्बन्धित समाचार :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button